عصر یکی از روزها به مادرم گفتم «شومی» (هندوانه)
میخوام، گفت برو تو «شوودون» (زیرزمین دزفولی) ببین هست. با ترس و لرز از پله های
طولانی در حالیکه به سقف نگاه می کردم، پایین رفتم.
از زمانی که «شکری» همراه پدرم «ماری» را که در یکی از سوراخهای سقف لانه کرده بود، بیرون کشیده و همانجا کشتند، پله ها را با وحشت بالا و پایین می رفتم. به طبقه اول زیر زمین که رسیدم تاریک بود. بفکرم رسید که «شکری» برای درس خواندن همیشه یک «دو شاخه» را به پریز برق وصل می کرد و لامپی جلوی صورتش روشن می شد.
از زمانی که «شکری» همراه پدرم «ماری» را که در یکی از سوراخهای سقف لانه کرده بود، بیرون کشیده و همانجا کشتند، پله ها را با وحشت بالا و پایین می رفتم. به طبقه اول زیر زمین که رسیدم تاریک بود. بفکرم رسید که «شکری» برای درس خواندن همیشه یک «دو شاخه» را به پریز برق وصل می کرد و لامپی جلوی صورتش روشن می شد.
در رنگ‌های
مختلف از چپ بگیر تا راست و میانه که چراگاه مقاله نویسهای وزارتی درپوش اپوزیسیون
هستند و حتی رسانه های فارسی زبان متعلق به کشورهای غربی که ظاهراً" باید بی
طرف باشند و در کل مجاهدین و 
گفته رفسنجانی یکی از «مهم
ترین» آنها است، قرار است تا نه تنها سرنوشت سمت و سوی سیاست های کلی 
کرده بود نتوانست به نتایجی که انتظار داشت دست
یابد به ناچار با نبش قبر فسیل ها باز هم مزدوران اجاره 
